[forsaken]

-------------------------------------------

Siz olsaydınız nasıl sonlanırdı bu hikâye? Bitirirmiydiniz? Yarım mı kalırdı? Haklı haksız var mıydı sizce? Kimi nasıl yargılardınız?


Aşk mı sevgimi?

— Alo ablacığım merhaba, ben Ziya,
— Merhaba canım, ne hoş sesini duymak
— Seni özledim ablacığım biraz vaktin var mı?
— Elbette, sesin çok coşkulu geliyor, bir o kadar da hüzün dolu sanki yanılıyor muyum?
— Aşığım
Telefonlarda ses kesildi birden. Bir asır geçmiş gibiydi, Ziya devam etti.
— Aşığım!

Zihninde bir sürü soru ile kalmıştı ablası. Ziya evliydi Lale’yle. Mutlu da evlilikleri vardı bildiği. On yıllık birlikteliklerine üç yıl önce kızları Serra katılmıştı. Bermuda Şeytan Üçgeni derdi onlara, mutlulukları bu üçgenin içinde saklıydı ve onlar da onun içinde kaybolmuş gibiydiler yıllardır. Neler olduğunu anlayabilmek için sordu;

— Lale’ye ne oldu? Ne geçti aranızda?
— Lale iyi ablacığım hemde çok iyi.
— O halde neler oluyor Ziya?
— Ah ablacığım nereden başlasam bilemiyorum.
— Anlat bakalım vardır bir başlangıcı...
— Bir iş toplantısında tanıdım onu. İlk gördüğüm anda beden kimyam değişti sanki ve tüm benliğim ona aktı. Kontrolden çıkmıştı her şey, ben değildim. Kulaklarımda uğultular, tüm bedenim kasılıyordu. Neler olduğunu anlayamadan ilk kahve molasında kendimi onun yanında derin bir sohbette buldum. Çok güzeldi bana göre, gözlerinde sevgi pınarı vardı her an çağlayacak gibi ve yıldızların pırıltısı. Bakınca derinlerde kendimi buldum. O bendi. Sanki diğer yarımı bulmuş gibiydim ve sanki bir olmuştum yanında. Dokunduğumda tek bir vücut oluyorduk, elektrik akımında gibiydim durduramadığım bir titremeyle gelen hazzı yaşarken. Daha ne anlatayım ablacığım ben ona aşığım. Aklımın, mantığımın devreleri attı çalışmıyorlar artık. Ve ben onu yaşıyorum onunla da onsuzda…

Ablasının tüm değer yargıları altüst olmuştu bu duydukları karşısında. İçinden haykırmak geliyordu “Dur! Ne yapıyorsun? Melek gibi karın, kızın var... Oldu mu bu şimdi? Çok ayıp Ziya yakışır mı sana!” demek geçiyordu ama sustu. Her şey o kadar başkaydı ki anlatılanlarda. Bu bir ihanet değildi, bu bir arayış sonunda bulunan sevgili de değildi. Bu ilahi sevgiydi. Ruh eşini, bir diğer yarısını bulmuştu Ziya mitolojide anlatılalar gibi. İçindeki dişi ve erkek enerjiyi bütünleştirmişti bu karşılaşma. Ne denilebilinirdi ki bu durumda… Ama bir şeyler söylemeliydi.

— Anlattıkların beni çok etkiledi. Peki, şimdi ne olacak? Lale biliyor mu bu durumu? Dünyevi bir cevaptı ablasının ki sonucu öğrenmek istemişti hemen bildik bir davranışla.
— Hiç dedi Ziya hiç!
— Nasıl yani, bir karar almalısın bu böyle devam etmez ki.
— Ablacığım nasıl anlatacağım sana yüreğimdekileri. Ben Lale’yi sevmiyor değilimdi, “ onu çok seviyorum ” Ta ilk günden beri sevdim karımı. O dünyanın en iyi kadını, çocuğumun annesi. O benim eş kimliğimin paha biçilmez değerli varlığı. Onu üzmek akımın köşesinden bile geçmez. Ben onunla büyüdüm, geliştim. O benim her şeyim.
— Ziya anlattıklarında çelişki yok mu? İki ayrı insan aynı zamanda nasıl oluyor?
— Oldu işte! Karım benim eş, baba kimliğime karşılık gelirken Sevda sevgili kimliğimi kucakladı. Karımla artık sevgili olamıyorum. Sevda ile yaşadıklarım bambaşka. Sevda ile de karımla yaşadıklarımı yaşılamıyorum. İkilem içinde gözükmemde ben ne yaşadığımı biliyorum.
— Peki, Ziya bana söylercisin nasıl çözülecek bu bilmece?
Sustu Ziya cevap vermedi.
— Ziya?

Ziya telefonu kapamış ve gitmişti.

Evet, sevgili dostlar hikâye bundan ibaret. Haydi, siz çözün bu bilmeceyi. Bir yanda sevgi bir yanda AŞK. Siz olsaydınız nasıl sonlanırdı bu hikâye? Bitirirmiydiniz? Yarım mı kalırdı? Haklı haksız vardı sizce? Kimi nasıl yargılardınız? Karar sizlerin..


Alıntı

[єŁifŁєиdiм]

E be forsaken oldu mu şimdi bu hikaye?..

Zaten kafam karmakarışık birde bu tuz-biber oldu he

Hikaye sonucunu sonra düşüneyim ben, ş,mdi kendi sorunalrım var

[TheCactus]

" Aşk dediğimiz şey, arzulanan bir varlıkta bulacağımız tada susamaktan başka bir şey değildir... 'Aşk, büyüktür ama sonsuz değildir' demiş Balzac, doğrudurda...

'Aşklar, ovaları kaplamış olan muazzam ordulara benzer... Daha dün, bütün ihtişamı ile orada iken, bugün ararız, yerinde yeller eser...' "Montherland"

İşte bu yüzden, sevgi varken aşkın peşinden gidilmez... Her aşk sevgiye dönüşmez, bir heves olarak başlar - bir heves olarak biter... Ve yıllardır devam eden sevginin yerini hiç bir aşk alamaz...

Aşık olarak başlarsın... Sonra alışırsın... Sonra da bırakırsın...

Yada aşk başlar önce... Sonra tutku olur, sonra sevgi olur...

Tutkudan - sevgiye dönüşen bir ilişkiyi riske atmak için yeni bir aşk yetmez bence

Eşimle - çoçuğumla devam ederdim...

Gerçek aşk cinler - periler gibidir... Bahsini herkes eder ama gözüyle görmüş olan çok azdır... Gerçak aşkı bulduysan, sonra tutkluyla bağlandıysan ve üzerinden yıllar geçmesine rağmen hala seviyorsan, yeni bir aşk değmez bunu kaybetmeye... "

[Ŧì®Lâ(m]â]]

ziya as kendini

[LEİLANİ]

ziyaaaaa

[Oxoskva]

Her şey insanların istediği seyirde ilerlemez bu dünyada... Belli standartları vardır bu dünyanın ve bizler o standartların dışına çıkamayız. Bunlara bir nevii kuralda diyebiliriz...

Eğer Ziya eşini bırakıpta giderse bencillik etmiş olur, acısını ileride çeker... Ben Ziya olsam eşimle ve çocuğumla devam ederim... Ve yüreğimide "gelip geçici heves" diye avutur geçerdim. Çünkü dünya bize her istediğimize ulaşma şansı vermiyor...

[RaZoRê]

ah ulan ziya nerden çıktın başıma.
Hikayenin sonunu getiremem. Çünkü Ziya başka bir insan ben başka bir insanım. Herkes kendi yoluna keni kararları ile ivme kazandırır.
Şunun gibi şöyle düşünün; İki kişi var yer yüzünden, gökyüzüne ikiside birer ışık tutuyorlar. Ama ışık uzasın gidebildiği kadar gitsin.
İkiside farklı yönlere olmasada milim farkla oynatarakta tutsa ışık evrenin sonuna doğru gittiğinde ulaştıkları yerler arasında milyonlarca kilometre fark olur. İşte insanların kendi kararını vermesi buna benzer.
Ama yol gösterebilirim.
Aslında Ziya'nın Sevda'da gördüğü sadece güzelikleri.
Hayat aceleye gelmez, sevgide öyle, aşk hele hiç aceleye gelmez. Hani derler ilk görüşte aşk o koca bir yalandır.
Neydi bu elemanın ismi he Ziya şunu yapacak. Zamanın akışına bırakacak. Şöyle iyice bir tanıyacak. Sevda'yı iyi yanlarını, kötü yanlarını iyice bir öğrenecek. Ve düşünecek o kadının iyi yanları ve kötü yanları ile şuan ki hayat arkadaşını, kızının annesini bırakmaya değecek mi, değmiyecek mi?
Eşimden ayrılıp onunla evlenirsem, mutlu olabilecekmiyim?
Onu anlayacak.
Ben yolu gösterdim.
Artık Ziya'ya hayatta başarılar dilerim.
Kendimi bi an Güzin abla gibin hissettim.

[aSi_aSk]

İlk başlarda düşündüm, düşündüklerimi yazarsam bi yarım sayfa olur heralde dedim ve kararımdan vazgeçtim;

Böylesine basit karakterli insanlar için yorum yapmaya bile değmez der benim son fikrim..

[VESPERA]

Aşk esarettir...

Özgürlüğü seçerdim ben...

[єŁifŁєиdiм]

bu konu böyle mi kaldı