[Oxoskva]

-------------------------------------------
.

"İnsan en çok sevdiklerinin hep yanında kalacağını düşünüyor. ölümü onlara yakıştırmıyor. günün birinde o kaçınılmaz son geldiğinde çaresiz, eli kolu bağlı kalıveriyor. sadece akıllarda yaşanan güzel anılar kalıyor. bir de sonsuza kadar gidene karşı yaptığnız hataların buruk pişmanlığı. bunları buraya neden yazıyorum bilmiyorum. ama acım o kadar büyük ki. bunu tanımadığım insanlarla bile paylaşmak istiyorum. geçen hafta öldü babam. onun yokluğuna alışamıyorum. serde erkeklik var, milletin içinde ağlayamıyorum. ne yapacağımı da bilmiyorum. arkadaşlar lütfen anne ve babalarınıza iyi bakın çünkü onların gidişi, sizin sinirlenip kapıyı çarparak evden çıkışınıza benzemiyor. onlar gittimi bir daha gelmiyorlar... "

Bir sitede rastladığım birinin yazdığı satırlar bunlar...Bu yazıyı okurken rastlantı ya annemle, babamla aram bozuktu.Belki buydu bu yazının beni etkilemesinin sebebi...

Ne kadar acı değil mi değerli olan herşeyin değerini o şeyi kaybettikten sonra anlamamız.İnsanoğlu bile bile niye hep bu hataya düşer hiç sordunuz mu kendinize? Ben sordum açıkcası ne yalan söyleyeyim bir cevapta bulamadım...

Derler ya "bir müsibet bin nasihatten iyidir" diye.Bu sözün ne kadar doğru olduğunu hayatın gerçekleri karşıma çıktıkça anlıyorum.Ve her geçen gün kafama bu nedenle binlerce soru işareti takılıyor.Ne kadar garip değil mi?

Anne, babamız bizler için neler yapar hiç oturup düşündünüz mü? Belki düşünmemişsinizdir, belkide düşünüp çok basit şeyler yapıyorlar demişsinizdir.Ama aslı hiçte öyle değil olayın.Anne, babanın eve getirdiği tek ekmek dahi olsa o sizin için dünyaları yapmış demektir.Evet söyleyince ne kadar basit değil mi? Ama kendinizi annesi, babası olmayan sokaklarda yaşıyan o acıdığımız çocukların yerine koyup düşünün birde, bakın o zaman hiçte basit olmadığını anlayacaksınız...

Bir annem, babam demeniz bile onları dünyanın en mutlu insanı edebiliyorsa biz niye bu insanların değerini bilmiyor, bilemiyoruz?

Ne uzatayım bu yazıda belki basit bir yazı oldu, ama sözün özünü düşünce aynı yukarıda dediğim gibi hiçte basit durmadı...Değerlerinizin yitirilmeden farkına varılması dileğiyle...

Oxoskva

[Didimangisa]

Hayattaki en değerli varlıklarımız onlar..Onların kıymetini bilelim..

[kevser_89]

onlar bizim en değerli varlıklarımız ya

Ben onlardan önce ölmeyi istiyorum onlarsız ne yaparım bilmiyorum çünkü

[Öиdeя]

Beni Terkederek Benim İçin Öldü

[[.ß!qpier.]™]

-günün birinde o kaçınılmaz son geldiğinde çaresiz, eli kolu bağlı kalıveriyor. sadece akıllarda yaşanan güzel anılar kalıyor. bir de sonsuza kadar gidene karşı yaptığnız hataların buruk pişmanlığı...
-onların gidişi, sizin sinirlenip kapıyı çarparak evden çıkışınıza benzemiyor. onlar gittimi bir daha gelmiyorlar...

:(
ahh babam ahh seni özledim olsanda bana kızsan "gözlerine yazık oturma şunun başında o kadar" diye :( ahh babam ahh olsanda seninle tatlı tartışmalar yapsak ben sana gönül koysamda sen gene alttan alıp gelip benim gönlümü alsan :((

ah babam ah bunca çektiğim acıda yanımda olup,yogun bakımda gözümü ilk açtıgımda oglum dıyerek bana bakarak aglamanı hıc unutmadım unutmayacagım baba...

kapı caldıgında kac kere babam gelse dedım ıcımden kac kere dedım bende bılmıyorum :(

yalan yok gozlerım doldu,belkıde bırazdan aglıyacagım kımseden utanmamda cekınmemde bunu yazmaktan cunku utanılacakbırsey yapmıyorum onu cok ozledım olsada bagırsa cagırsa bana sımdı sıgara ıcıyorum dıye kızse bılgısayarın basında oturuyorum dıye kızsa eve gec gelıyorum dıye kızsa keske..

bu kadar cabuk gıdecegını bılmıyordum baba ..

daha senın benı tasıman gıbı bende senı sırtımda tasıyacaktım neden gıttın baba ? :(

serde erkeklık yok aglıyorum,ozlem ceke ceke aglıyorum senı cok ozledım baba ................................................



saol erdal ...

[ZuĞ@$i B€R€]

herkes geç gidelim derken, tim e yalvarıyodum biz izine gidelim diye. şırnak ta dağın tepesindeydik. benim dediğim oldu kısmet işte. izine geldim annem hastaneye yattı :S onu göremedim bile 1 ay ziyaretler işte iki günde bir yanına gittim. sonra taburcu ettik eve geldik. iznimin bitmesine 2 gün vardı, haziran 6 2003 cuma günü saat iki gibi, telefonum çaldı. halamın oğlu, dayım kalp krizi geçirmiş dedi, babammı dedim evet dedi. o an dizlerimin bağı çözüldü. yere düştüm dizlerimin üstüne toparlanmaya çalıştım. hastaneye götürüyoruz dedi. sonra yolda telefon geldi. yine o, hastaneye gerek kalmadı dedi. yıkıldım o an direk morga gittim. o anı hiç bir zaman unutamam. hayatımın en kötü anıydı. birşey bitti yüreğimde, kaldıramadım. yazıdaki gibi, ser de erkeklik var ağlayamadım. gemici arkadaşlarıyla göz göze geldik. sonra arabadan indirdik onu. ve pişmanlık dolu bir yaşam bıraktım geride. daha hiç birşey yapamadan yitirdim. bir çok şeyi bile konuşamadık, yaşayamadık. 4 gün önce gelin gezelim demişti, gitmemiştik. keşke gitseydim diye kafamı ranzanın demirlerine vurduğumu hatırlıyorum. 1 gün önce olan 1 gün sonra olmayabiliyor. kıymet bilmemezlik burdan geliyor işte. herşey değişti, hayallerim, hayatım, psikolojim, herşeyimi yitirdim. baba insanın arkasında yatalak konuşmayan görmeyen biri de olsa dağ gibidir. insan babasına her zaman güvenir. beni düşünen biri var dersin hayatta.

herşeyi bıraktım 6 gün gecikmeli teslim oldum. herkes çok ağladı arkamdan. sağlam geldim yetim gittim gibi birşey oldu. künyemi boynuma taktığım zaman içimde başka bir soğukluk oldu o an. ve ne kadar boş yaşamışız bu hayatta dedim. insanlar en çok bana üzüldü. yani yaşadıklarıma ve gidişime. belki en acısını ben yaşadım, bu doğruydu ama tepkimi gösteremedim bile. kapıdan giderken herkesin ağladığını gördüm, o zaman bende dayanamadım.

bu benim için çok acı bir tecrübeydi, kaybettiğimde ben 20 o 51 yaşındaydı. bir kalp krizi, belkide en büyük teselli bu. hastalık v.s. olmadan, çekmeden gitti.

ilaç tedavisi aldım bir ay, ışığa bakamadım. çok kez sinir krizlerine girdim. aşırı etkiledim. şimdi mezarına bile gidemiyorum, çünkü adını mezar taşına yakıştıramıyorum. bir çok şeyi yaşayamadım çünkü.

hala her an çıkıp gelicekmiş gibi. vardiyası biticek gibi. benle dalga geçmesini bile özledim. herşeyini özledim. rüyama bile girmiyor, bu bana çok koyuyor çok.

bunları yazarken, en son ne zaman ağladığım aklıma geldi, uzun süredir ilk defa gözyaşı döktüm şu an. ve ihtiyacım vardı buna.

teşekkür ediyorum konu için, rahatladım.

[PiSKoPaT YaZaR]

abi yazilarinizi okudum valla gozlerim doldu ALLAHim basimizdan eksik etmesin ana babamizi kiymetlerini bilmek lazim dedemin oldugu gunu hatirliyorumda annem goz onume geliyor kadincagiz sanki vurulmus gibiydi bir dakka olsun insanin goz yasi dinmez mi dinmiyordu iste baba sevgisi cok baska gercekten bende babama cok yakinimdir benden isteyipde alamiyacagi hic bi sey yoktur benim en buyuk zaafim babamdir ona bisey olucak die cok korkarim bazen seytan durtuyor iste ya babana bisey olduysa falan aramiyorsun sormuyorsun oda seni aramiyor belki kotu bisey oldu sana haber vermiyorlar artik seytan mi melek mi durtuyor bilmiyorum ama hemen telefona sariliyorum

gecenlerde annem dedi babanla senin hakkinda konusuyorduk gozleri doldu dedi icim bi hos oldu aradim babami halini hatirini sordum hemen gurbet cok zor bisey gercekten hayat yasam sartlari yuzunden geldik gurbet ellere mevlam ben uzaktayken onlara zarar vermez ins

[ZuĞ@$i B€R€]

aklı sende işte, ne yapıyor ne ediyor diye. unutma hiç bir zaman aklından çıkmazsın.

bana bir gemici arkadaşı söylemişti, seni çok düşünüyordu son zamanlarda diye. bitirsede gelse askerliğini falan. ne kadar koymuştu bana. uzakta olmak aklının sende olması demek. unutma, kaybetmeden kıymetini bil ne diyorsa yap, ne istiyorsa yap.

[мєя¢αη_мανιѕι]

abi gece gece başka alemlere götürdün yaa..

biz etrafımızda her ne varsa değerini kaybettikten sonr anlıyoruz zaten..

Anne ve baba gibi 2 kutsal varlık ise ömür boyu unutulmayacak ve değerini kaybetmeyecek kişilerdir. bizler ne yaparsak yapalım borçlarını ödememiz çok zor. onları kaybetmek dünyanın sonu gibi birşey olur herhalde. bu acıyı yaşamak ömrümden ömür götürür galiba.

ama kalp kırıklığı ile aramızdan ayrılmaları daha kötü olur herhalde. bir ömür boyu pişmanlık... ooofff of. düşünmesi bile kötü.

sarılın ve bırakmayın anne-babanızı

[ŁøgeÑ]

Allah ım Sevdiklerimize Sağlıklı Uzun Ömürler Nasip Eylesin..

[menevsehulya]

Bende babasız kalanlardanım bende doyamadım ben de çok özledim hayatımda en sevdiğim varlığım gitti ölmeden bir ay önce annemin benimle ilgili ufak bir takılmasını gerçek anlayıp Allahım bana onu bir tane verdi hediye etti bana o benim herşeyim ölene kadar elimden ne geliyosa yapıcam ne istiyosa alıcam kimsede bir laf söyleyemez ama ben öldükten sonra ne olur ben bilmiyorum demişti bir aylıkmış bu söylediği gelecek ay 2 sene dolucak benden gideli değerini biliyordum canımdan çokta seviyordum ama Allahım aldı benden 2 sene değil 20 senede geçse alışamıycam alışmıycam ben babamı çok özlüyorum doyamadımki ben ona doyamadım beni kendi yerine koyup gitti haber vermeden ben bu yüke hazır olmadan her şeye alıştım ama onsuzluğa alışamam ben soğuk mezar taşını öptüğümde sıcacık yanaklarına benzemiyorki taşına sarıldığımda boynuna benzemiyorki kızım yavrum diyip sarmıyorki beni kokusu ya kokusu üstündeki toprak babamın kokusunu getirmiyorki bana özledim çok özledim :(

[~DoLuNaY~]

Bazen Bende Düsünüyorum Aklıma Geliyor Keske Ben Onlardan Once Olsem Onlarsız Dusunemıyorum....Ama Ölümlü Yalan Dünya....